Ζούμε σε μια κοινωνία, η οποία συνεχώς μεταβάλλεται και είναι αρκετά δύσκολο να ακολουθήσουμε τους ρυθμούς της. Σ’αυτήν καλλιεργούνται αισθήματα φόβου, διαφορετικότητας και φαινόμενα διακρίσεων στο σχολικό περιβάλλον. Αναλυτικότερα, καθηγητές ωθούν μαθητές στο περιθώριο, δημιουργώντας τους πρόβλημα αλλά και υποβαθμίζοντας την αξία του λειτουργήματος τους. Έχουν καταγραφεί αρκετά περιστατικά, στα οποία ο εκπαιδευτικός θα υποβαθμίσει τον κόπο του ανήσυχου μαθητή ή θα ευνοήσει έναν άλλο λόγω των φυλετικών χαρακτηριστικών του. Ζούμε στην εποχή όπου ο μαθητής θα κάνει διάκριση χωρίς να κατανοεί απόλυτα την πράξη αυτή. Οι ανασφάλειες και οι φόβοι της μη αποδοχής, μας ωθούν να επιλέγουμε φίλους σύμφωνα με το φαίνεσθαι και όχι με το είναι… Κι όμως αυτό δεν είναι ένα είδος διάκρισης;2017 και ακόμα λειτουργούν μέσα μας στερεότυπα και προκαταλήψεις… Ποιος είναι εκείνος που ευθύνεται; Πρωταρχικό ρόλο έχει το σχολείο ή μήπως η οικογένεια, η οποία δίνει τα περισσότερα ερεθίσματα; Ποιος είναι και ποιος θα έπρεπε να είναι ο ρόλος του σχολείου στο συγκεκριμένο θέμα; Είναι εφικτό να δράσει μόνο η οικογένεια κατά των διακρίσεων που κυριαρχούν; Απάντηση σ ’αυτά τα ερωτήματα είναι δύσκολο να βρεθεί, όμως πρέπει να καταβληθεί τεράστια προσπάθεια ώστε να βελτιωθεί αισθητά η κατάσταση. Ουσιαστικά είμαστε έτοιμοι για αυτό ή η προσπάθεια θα κριθεί τελικά μάταιη; Είμαστε έτοιμοι να αλλάξουμε την νοοτροπία μας ή τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα;

 

Σωτηρία Χαλά

Advertisements